czwartek, 25 październik 2018 08:13

Tydzień misyjny - ks. Szymon Pietryka / RCA - "Wyprawa do serca lasu"
Galeria zdjęć 

Napisane przez ks. Szymon Pietryka / RCA
Tydzień misyjny - ks. Szymon Pietryka / RCA - "Wyprawa do serca lasu" ks. Szymon Pietryka

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus,

Drodzy czytelnicy przesyłam serdeczne pozdrowienia z Republiki Środkowoafrykańskiej, gdzie pracuję od października 2017 roku.

Początki mojej misyjnej drogi miały miejsce w Bagandou. Byłem tutaj świadkiem wielkich uroczystości związanych z poświęceniem i konsekracją nowego kościoła parafialnego oraz z wizytą pasterską Biskupa tarnowskiego Andrzeja Jeża. Wkrótce po tych wydarzeniach nastąpiła zmiana na urzędzie proboszcza i w ten to sposób ks. Mieczysława Pająka zastąpił ks. Marek Muszyński.

W wyniku tych zmian postanowiłem wybrać się z wizytą duszpasterską do wiosek, które będąc wcześniej pod opieką ks. Mieczysława pozostawały dla mnie nieznane. Stopniowo odwiedzałem miejscowości znajdujące się po drugiej stronie rzeki Lobaye oraz te ukryte w głębi puszczy. Pozwólcie, że w niniejszym liście  opiszę najdłuższą i najtrudniejszą z nich – wyprawę do SERCA LASU.

Moale i Londo – to wioski rdzennie pigmejskie znajdujące się odpowiednio w odległości 70 km i 110 km od Bagandou. Jednak to nie liczba kilometrów stanowi dla nas prawdziwe wyzwanie, a stan lokalnych dróg. Każdy ulewny deszcz przynosi zmiany i tworzy nowe bruzdy w ziemi, każdy gwałtowny wiatr powala jakieś drzewa, które blokują przejazd. Jeden dzień może nie wystarczyć, aby dojechać do celu. Niemniej, razem z katechistami zaplanowaliśmy wyprawę samochodową do tych odległych miejscowości.

W dniu 13 marca 2018 r. wyruszyłem z Bagandou i pokonawszy dystans 40 km dotarłem do wioski Moloukou, gdzie sprawowałem Mszę św. i spędziłem noc, by nazajutrz wyruszyć do Moale. Zabrałem ze sobą w dalszą drogę kilku pomocników: katechistę, chórzystę i szefa ministrantów. Wkrótce przekonałem się, że zapewnienia Afrykańczyków o stanie drogi trzeba przesiać przez grube sito, ponieważ nie mają wyobrażenia o kierowaniu samochodem, patrząc na drogę przez pryzmat jazdy na motorze lub pieszej wędrówki.

Na tym odcinku drogi natknąłem się na duże przechyły i głębokie wąwozy. Przejazd wymagał maksymalnego skupienia i wyczucia odległości. Kiedy przechyleni znacznie na lewo lub na prawo pokonywaliśmy ten dystans odmawialiśmy różaniec modląc się o bezpieczną podróż. Tuż przed wioską Moale drzewo zagrodziło nam drogę. Konieczne było zrobienie objazdu przez wycięcie pobliskich krzewów, drzewek i usunięcie części ziemi. Dotarłszy do osady, zrobiliśmy krótki postój i razem z miejscowym katechistą i dwoma pigmejami ruszyliśmy dalej w stronę Londo.

Na tym etapie przeżyłem chwile zwątpienia, kiedy co chwilę nasz terenowy samochód zawieszał się na podwoziu. Jak się okazało, co pewien czas przez tę drogę przejeżdżała ciężarówka handlarzy dziczyzną, która wyżłobiła głębokie bruzdy w drodze. Na gorące nalegania katechistów zgodziłem się kontynuować podróż w nadziei, że dalej będzie już lżej.

Moje nadzieje spełniły się częściowo, ponieważ droga, co prawda okazała się być w lepszym stanie, za to drzew blokujących przejazd było znacznie więcej. Tamtego dnia pokonanie 70 km zajęło nam 9 godzin.

W końcu dotarliśmy szczęśliwie do celu naszej podróży. Wieczorem przy kolacji odbyliśmy rozmowy z reprezentantami lokalnej społeczności. Nazajutrz po spowiedzi i Eucharystii pożegnaliśmy naszych braci i wyruszyliśmy w drogę powrotną. Szczęśliwie, tylko jedno nowe drzewo pojawiło się na drodze. To znacznie przyśpieszyło dotarcie do Moale, gdzie mogliśmy odpocząć i rozejrzeć się po okolicy.

W obydwu wioskach nie ma żadnej szkoły, ani ośrodka zdrowia. Nie ma też studni, ponieważ piaszczyste podłoże ciągle jest w ruchu. Istnieje tu kilka małych wspólnot religijnych: Kościół Katolicki, dwa Kościoły protestanckie i jedna lub dwie sekty. Większość populacji to pigmeje, którzy kultywują tradycyjne wierzenia przodków.

W tamtej okolicy ludzie toczą nieustanną walkę z puszczą. W porze deszczowej wioska może zarosnąć wysoką trawą w ciągu jednego miesiąca. Gwałtowne burze często zrywają dachy domów zrobione z gałęzi i liści bambusa. Z jednej strony las izoluje, zarasta drogę i utrudnia transport, z drugiej jednak hojnie obdarza żywnością. Tamtego popołudnia złożono mi propozycję zakupu małego krokodyla oraz zjedzenia na kolację świeżo upolowanej małpy. Ku rozczarowaniu mieszkańców nie skorzystałem z tych możliwości.

Tak minął kolejny wieczór i poranek misyjnej wyprawy na duszpasterskich rozmowach i sprawowaniu świętych sakramentów. W piątek 16 marca 2018 r. rozpoczął się ostatni etap podróży – czyli przejazd przez Moloukou i powrót do Bagandou. Po drodze zabierałem chorych, którzy chcieli się dostać do naszego szpitala oraz spotykałem katechistów z innych wiosek. Wieczorem, przed zachodem słońca wróciliśmy szczęśliwie do Bagandou.

W ten oto sposób dobiegła końca ta pełna wrażeń wyprawa do serca lasu. Niestety, nie będzie ich więcej. Zgodnie z wolą Księdza Biskupa rozpoczynam pracę w dużej miejskiej parafii św. Antoniego w Bimbo, gdzie od trzydziestu już lat posługują tarnowscy kapłani. Niemniej jednak z pewnością nie zabraknie nowych wyzwań i wypraw misyjnych do licznych wiosek należących do tej parafii.

Polecam waszym modlitwom dzieło misyjne Kościoła w tym Dzieło Misyjne Diecezji Tarnowskiej jak również moją poprzednią parafię w Bagandou i nową parafię w Bimbo.

Niech wam Pan Bóg błogosławi!

Ostatnio zmieniany sobota, 27 październik 2018 23:54

Szukaj w serwisie

Search - K2 Improved Search Plugin by Offlajn
Przeszukuj - Kategorie
Przeszukuj - Kontakty
Przeszukuj - Artykuły
Przeszukuj - Doniesienia
Przeszukuj - Tagi

Nowości w serwisie

Mapa

Adres

KURIA DIECEZJALNA

33-100 Tarnów, ul. Legionów 30
tel. centrala 14-63-17-300, fax 14-63-17-309
e-mail:kuria(at)diecezja.tarnow.pl

Znajdź nas na:

facebook a youtube a
twitter a flickr a

Please publish modules in offcanvas position.

INFORMACJA DOTYCZĄCA PLIKÓW COOKIES
Informujemy, iż w celu optymalizacji treści dostępnych w naszym serwisie, dostosowania ich do Państwa indywidualnych potrzeb korzystamy z informacji zapisanych za pomocą plików cookies na urządzeniach końcowych użytkowników. Pliki cookies użytkownik może kontrolować za pomocą ustawień swojej przeglądarki internetowej. Dalsze korzystanie z naszego serwisu internetowego, bez zmiany ustawień przeglądarki internetowej oznacza, iż użytkownik akceptuje stosowanie plików cookies. Czytaj więcej Polityka prywatności Informację cookies strony internetowej zapewnia diecezja.tarnow.pl